Periodontoloji, dişleri çevreleyen yumuşak (periodontal ligament, dişeti) ve sert dokuların (kemik, sement) yapısını inceleyen; bu dokularda meydana gelen hastalıkları araştıran, bu hastalıkların tedavisini ve tedavi sonucu elde edilen sağlığın devamlılığını sağlayan bir diş hekimliği dalıdır.
Dişeti hastalıkları, dişlerinizi saran periodontal dokularda meydana gelen, kronik, bakteriyel enfeksiyonlardır. Çok ileri aşamalara gelmediği sürece ağrıya neden olmazlar. Dişeti hastalıkları ciddi enfeksiyonlar olup, çok uzun yıllar boyunca ağızda kaydadeğer bir belirti vermeksizin ilerleyebilir ve tedavi edilmedikleri takdirde, çürük olmayan sağlıklı dişlerin bile destek doku kaybı sebebiyle, sallanarak düşmesine neden olabilir. Dişeti hastalıkları bir veya birden fazla dişi birlikte veya ayrı ayrı etkileyebilir.
Periodontoloji tedavilerinde ise amaç bu hastalıkların ilerlemesine sebep olan etkenlerin ortadan kaldırılmasıdır.
Erken tanı ve tedavi yapıldığında kaybedilen dokular tekrar kazandırılabilmek de iken ilerlemiş seviyelerde etken ortadan kaldırılarak tedavinin ilerlemesi durdurulmaktadır.
Dişeti Hastalığında Uygunlanan Tedavi Yöntemleri: Profesyonel diş taşı temizliği ,küretaj (kök yüzey düzleştirme) ve flap operasyonlarıdır.
Dişeti Hastalığının Belirtileri:
1. Dişlerde kaşıntı ve rahatsızlık hissi
2. Dişeti cebinden iltihap gelmesi
3. Dişetlerinde çekilmeler, dişlerde sallanmalar
4. Diş ve dişeti kenarında siyah alanlar
5. Ağız kokusu ve ağızda kötü tat
6. Dişetlerinde yanma, kızarıklık, şişlik
7. Stres ve diş gıcırdatma
Diş eti hastalıklarının ilk ve en önemli belirtisi dişeti kanamasıdır. Sağlıklı dişeti kanamaz.
‘’Sağlıklı dişeti
açık pembe renkli,
portakal kabuğu görünümlüdür
ve dişi sıkıca sarar. ‘’
Periodontal tedavi ile elde edilen olumlu sonuçları korumanın tek yolu dişlerin fırçalanması, diş ipi ve bakteri birikintilerini ortamdan uzaklaştıran kimyasal ajanların düzenli olarak kullanılmasıdır ve en önemlisi diş hekiminin önerdiği aralıklarla kontrolünüzü yaptırmaktır.
‘’Diş eti tedavisinin başarısı,
iltihabın durdurulması
direkt olarak
kişinin tedaviye uyumluluğu
ve motivasyonu ile ilişkilidir.’’
